တစ္သက္နဲ႕တစ္ကိုယ္.....ထမင္းမစားရဘဲေနရတာ ဒီတစ္ခါအၾကာဆံုးဘဲ.... ထမင္းမစားရတာ ၅ရက္ေက်ာ္ေလးေပမဲ႕ ေတာ္ေတာ္ၾကာသလိုကိုခံစားရတယ္...... ေဆးရံုတက္ေနေတာ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြကိုလိုအပ္တာေလးေတြ မွာထားတာ မေန႕က လာပို႕ေပးၾကမယ္ဆိုလို႕ ေန႕လည္စာစားျပီးကတည္းက ဘာမွမစားဘဲေစာင္႕ေနတာ....ေဆးရံု ဧည္႕ေတြ႕ခ်ိန္က အဂၤါ ၊ ၾကာသပေတးဆို ညေန ၄-၆ ၊ စေန၊ တနဂၤေႏြဆို မနက္ ၁၀-၁ နာရီနဲ႕ ညေန ၄-၆ ေပါ႕..... သူတို႕ကလည္း လိပ္စာယူျပီးေတာ႕ေတာ႕လာတာပါဘဲ...ဒါေပမဲ႕ လမ္းကမွားေနေတာ႕ ကၽြန္ေတာ႕ဆီကို ၆ နာရီေက်ာ္မွ ေရာက္တယ္....အဲ႕ဒါနဲ႕ ဂိတ္ေစာင္႕တဲ႕ေကာင္က ေပးမ၀င္ေတာ႕ဘူး.....၀င္လို႕မရလို႕ သူတို႕ဖုန္းလွမ္းဆက္ေတာ႕ ကၽြန္ေတာ္က ဂိတ္ထိထြက္ယူတာေပါ႕..... ကၽြန္ေတာ္တက္ေနတဲ႕အေဆာင္နဲ႕ ဂိတ္ကလည္း ေအးေအးေဆးေဆးလမ္းေလွ်ာက္ရင္ ၁၀ မိနစ္ေလာက္ေတာ႕ ေလွ်ာက္ရမယ္....
အေျပးကေလးဆိုရင္ေတ႕ ၅ မိနစ္ေလာက္ေပါ႕....မလြဲေအာင္ဆိုျပီး Ph ကဒ္ထည္႕ထားတဲ႕ View Sonic Pad ေလးကိုပါ ယူလာခဲ႕တယ္....အခန္းထဲေအာင္းတာၾကာလို႕ အျပင္မွာမိုး၇ြာေနတာေတာင္ သတိမထားမိဘူး။ ေဆးရံုေအာက္ေရာက္မွမိုး၇ြာမွန္းသိရတယ္..လူကအဲ႕ဒီအခ်ိန္မွာေတာ္ေတာ္ဆာေနျပီ ဒါေပမဲ႕မျမင္ရေသးတဲ႕ ထမင္းေလးကိုမွန္းျပီး မိုး၇ြာထဲ အေျပးကေလး ဂိတ္ကိုဒိုးတာေပါ႕ဗ်ာ......
ဂိတ္ေရာက္ေတာ႕ ေတြ႕ပါတယ္...ကၽြန္႕ေတာ႕ ေက်းဇူးရွင္ ေဘာ္ဒါၾကီး၂ေယာက္ ....
သူတို႕လည္း မိုးရြာထဲမွာ လမ္းမွားတာကတစ္ေၾကာင္း....ေမာင္ရင္ဆူးက လိုမယ္ထင္တာေတြ စြတ္မွာလိုက္ေတာ႕ သယ္ရတဲ႕အထုပ္က မ်ားတာတစ္ေၾကာင္း သူတို႕လည္း ျဖဴခါျပာခါ က်ေနျပီ.... အဲ႕ဒါနဲ႕ဂိတ္မွာ သူတို႕ေပးတာယူေနတုန္း ဂိတ္ေစာင္႕က ရႈပ္လိုု႕နဲ႕တူပါတယ္...၀င္သြား ၀င္သြားလို႕ ေျပာတာနဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြလည္း အေဆာင္ေရာက္ဘူးတယ္ရွိေအာင္ အေဆာင္ကို ေခၚသြားလိုက္တယ္.... ပစၥည္းေတြကလည္း တစ္ေယာက္တည္း မႏိုင္ဘူးေလ...အဲ႕ဒါနဲ႕ မိုးရြာထဲ ခပ္သုတ္သုတ္ ခ်ီတက္လာၾကတာ အေဆာင္ေအာက္ကိုေရာက္ေရာ...အေဆာင္ေရာက္ေတာ႕မွ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က မင္းဆီဖုန္းဆက္ေသးတယ္... မကိုင္ဘူးဆိုလား မ၀င္ဘူးဆိုလားေျပာေတာ႕မွ View Pad ေလးဂိတ္မွာေမ႕က်န္ခဲ႕တာ သတိရတယ္.....ခုေလာေလာဆယ္ေဆးရံုတက္ေနတုန္း အဲ႕ဒါေလးေကာင္းမႈ႕အေၾကာင္းျပဳျပီး အင္တာနက္ေလးသံုးေနရတာ....မေဟသီေလးနဲ႕ ဗိုင္ဗာေလး ေျပာေနရတာကိုး .....အဲ႕ဒါမရွိလို႕ကေတာ႕ လစ္ျပီ....... ျပီးေတာ႕ေမ႕ထားခဲ႕တာလည္း တစ္ေဆးရံုလံုး အ၀င္အထြက္လုပ္ေနတဲ႕ ဂိတ္မွာ ၊ဂိတ္ေစာင္႕ေတြသာ သတိမထားမိရင္ မသိမ္းထားရင္ဆိုျပီး ေတာ္ေတာ္ပ်ာယာခပ္သြားတယ္...အဲ႕ဒါနဲ႕ အေဆာင္ေအာက္လည္း ေရာက္ေနတာနဲ႕ မထူးပါဘူးဆိုျပီး လာပို႕တဲ႕ပစၥည္းေတြကို အေျပးေလးအခန္းထဲပို႕ျပီး ျပန္ဆင္းလာခဲ႕တယ္....
ကၽြန္ေတာ္ျပန္ဆင္းလာေတာ႕ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကအေပါ႕သြားေနတယ္တဲ႕....
ကၽြန္ေတာ္လည္း သူ႕ေစာင္႕ေနရင္ View Pad ေလး သူမ်ား မသြားမွာစိုးတာနဲ႕ ဂိတ္ကို ငါသြားႏွင္႕မယ္ .... မင္းတိုု႕လိုက္ခဲ႕ေတာ႕ဆိုျပီးေျပးရေတာ႕တယ္.....ဒီတစ္ခါတကယ္ေျပးရတာဗ်......လာပို႕မဲ႕ထမင္းေလး
အားကိုးနဲ႕အစာခံေစာင္႕ေနတာရယ္....မိုးမိတာရယ္.....စိတ္ပူတာရယ္ေပါင္းလိုက္ေတာ႕
ေမာင္ရင္ဆူးခင္ဗ်ာ ေပ်ာက္မွာစိုးလို႕သာ ေျပးရတယ္....ရင္ထဲမယ္ တလွပ္လွပ္နဲ႕ဗ်ာ..
ကိုၾကိဳက္တဲ႕ေကာင္မေလးကိုအေျပးကေလးသြားျပီးေရာက္ေရာက္ခ်င္းရည္းစားစကား
ေျပာရတဲ႕အတိုင္းဘဲ.....အဲ႕ ဂိတ္ကိုကိုေရာက္ေရာက္ခ်င္း ေမွ်ာ္လင္႕ျခင္းၾကီးလွစြာေသာ မ်က္လံုးေတြနဲ႕ ေမ႕က်န္ခဲ႕တဲ႕ ေနရာေလးကိုၾကည္႕လိုက္ေတာ႕ View Pad ေလးကို မေတြ႕ရေတာ႕ဘူး....ဒါနဲ႕ ဂိတ္ေစာင္႕တဲ႕ေမာင္ေတြကို " ဒီေနရာေလးမွာ Tablet ေလးတစ္လံုးခုနကေမ႕က်န္ခဲ႕လိုု႕ပါ ေတြ႕မိေသးလားမသိဘူးဗ်ာလို႕ " ရုရွားလို သိသေလာက္ တတ္သေလာက္နဲ႕ ေမးလိုုက္တယ္
အဲ႕ဒါကို အဲ႕ဒီဂိတ္ေစာင္႕တဲ႕ေမာင္က နားမလည္ဘူး.....ဟီးဟီး...အဲ႕ဒီလို စကားေျပာတာေတာ္တာ
....အဲ႕ဒါနဲ႕ " Internation Language ေလးနဲ႕ လက္ေလးကို ေလးေထာင္႕ပံုလုပ္ျပျပီး ရုရွားလို တတ္သေလာက္ေလးထပ္ေျပာတယ္..အဲ႕ဒီေတာ႕မွသေကာင္႕သားက ေၾသာ္က်န္ခဲ႕တယ္ေပါ႕...
အေထာက္အထားဘယ္လိုျပမလဲတဲ႕...အဲ႕ဒါနဲ႕ Tablet ထဲမွာ ဖုန္းကဒ္ထည္႕ထားတယ္
မယံုရင္ေခၚၾကည္႕လို႕ေျပာေတာ႕မွ ဆရာသမားလည္း ယံုသြားတယ္ထင္ပါတယ္.....
ဖုန္းနံပါတ္ေတာင္မေျပာခိုင္းေတာ႕ပါဘူး....ေပးလိုက္ပါတယ္.....ေနာက္တစ္ခါဆို ဆိုင္မွာ
ထပ္၀ယ္ရမယ္တဲ႕" ဟီးဟီး...သူ႕ဟာသူ ဆိုင္မွာထပ္၀ယ္တာေတြ ဘာေတြနားမလည္ဘူး....
ခုေတာ႕ရည္းစားေဟာင္းနဲ႕ျပန္ေပါင္းထုပ္ရသလိုဘဲ.....အဲ.....အဲ႕လိုုေရးလို႕မျဖစ္ဘူး..
ေတာ္ၾကာမေဟသီကစိတ္ေကာက္ေတာ္မူဦးမယ္....သိပ္ခ်စ္ရတဲ႕မေဟသီနဲ႕ပန္ေတြ႕ရသလိုဘဲ...ဟီးဟီး...
အျပန္လမ္းမွာေတာ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ေတြ႕ေတာ႕" ျဖစ္လိုက္ရင္အရာရာနဲ႕အေၾကာင္းေၾကာင္း ေတာ္ေသးတာေပါ႕ ျပန္ေတြ႕လို႕တဲ႕ " ေထာပနာျပဳခံရတယ္.....ဟီးဟီး....သိတယ္မလား ရင္ဆူးေလ....
အဲ႕လို သူ႕ဟာသူ အားေနရင္ကို စိတ္နဲ႕ကိုယ္နဲ႕လြဲေနတတ္တဲ႕ေကာင္....အေဆာင္လည္းေရာက္ေရာ မိုးစိုေနတဲ႕ေခါင္းကိုတဘတ္နဲ႕အျမန္သုတ္ ၊ ပါလာတဲ႕ထမင္းဘူး၊ ၾကက္ေၾကာ္ နဲ႕ ကုလားပဲေၾကာ္
( ဘယာေၾကာ္ ) ကိုေမာေမာနဲ႕ကုန္းတြယ္လိုက္တာ.....ထမင္းမစားရတာၾကာေတာ႕ လည္ေခ်ာင္းက ေတာ္ေတာ္ႏုေနတယ္ထင္ပါ႕....သီးေတာင္သီးသြားေသးလို႕ ေရေတာင္ ခပ္ေသာက္ရေသးတယ္
...ကၽြန္ေတာ္တက္ေနတဲ႕ေဆးရံုကလည္း ေ၀းေတာ႕ ထမင္းေတြ ဟင္းေတြက ေအးေနတယ္....မိုးကလည္း ရြာေနတာဆိုေတာ႕ ေအးစက္ေနတာေပါ႕....ဒါေပမဲ႕ အဲ႕ဒီထမင္းကိုစားရတာ သိပ္အရသာရွိတာဗ်ာ....
အဲ႕ဒါနဲ႕ေျဖးေျဖးခ်င္း ဇိမ္ခံစားတာ တစ္နာရီၾကာသြားတာပါဘဲ.....အဲ႕ဒီထမင္းပြဲကေတာ႕
ကၽြန္ေတာ္႕ဘ၀မွာ တကယ္႕အမွတ္တရ ထမင္းပြဲထဲက တစ္ပြဲပါဘဲ...
အဲ႕ေနာက္လည္း က်န္တဲ႕အမွတ္တရထမင္းပြဲေတြ ေရးျဖစ္ရင္လည္း ေရးဦးမယ္ဗ်ာ... အခုလို တကူးတက မိုးထဲေလထဲ လမ္းမွားခံျပီး အေဆာင္ေအာက္ထိ လာပို႕ေပးတဲ႕ သူငယ္ခ်င္း ၂ ေယာက္ကိုလည္း တကယ္ေက်းဇူးတင္ပါတယ္....ဘုရားစူး ရင္ထဲကေက်းဇူးပါ.....ေနာက္ျပီး ေဆးရံုတက္တုန္းက လိုက္ပို႕ေပးတဲ႕ သူငယ္ခ်င္း ၂ေယာက္ေရာ.....အစစအရာရာကူညီေပးတဲ႕
သူငယ္ခ်င္းေတြေရာ၊ အြန္လိုင္းကေန ပ်င္းမွာစိုးလို႕ လွမ္းစတဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေရာ၊ သတိတရေမးတဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြေရာ၊ မေမးျဖစ္ေပမဲ႕ စိတ္ထဲကေန သတိရမဲ႕ ( ရင္ဆူးႏွိပ္စက္ခ်က္ေတြေၾကာင္႕ ) သူငယ္ခ်င္းေတြေရာ၊ ျဖဴျဖဴေက်ာ္သိန္းေက်းဇူးတင္စကားလိုေပါ႕၊ ေၾသာ္ ငါ႕သူငယ္ခ်င္းရင္ဆူးေလးလို႕ စိတ္ထဲမွာ တစ္ၾကိမ္တစ္ခါျဖစ္ျဖစ္ သတိရမိတဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြေရာ...စိတ္ပူေပးတဲ႕ အားလံုးေသာ ေဖ႕စ္ဘုတ္က အန္တီေတြ အမေတြ၊ ညီမေတြ နဲ႕ အစစအရာရာ အဆင္ေျပေအာင္လုပ္ေပးတဲ႕ စီနီယာအစ္ကိုမ်ား၊ စိတ္ပူျပီး အဆင္ေျပလားေမးၾကတဲ႕ ဂ်ဴနီယာမ်ား၊ေက်းဇူးတင္ထိုက္သူအားလံုးကိုု ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ....၊ အဲ႕ က်န္သြားရင္လည္း ရင္ဆူး လြဲလို႕လို႕ဘဲသေဘာထားေပးၾကပါဗ်ာ .....ဟီးးးးးးးး( ဓါတ္ပံုကေတာ႕ ရင္ဆူးစားရင္းနဲ႕ မွတ္တမ္းတင္ထားဦးမွဆိုျပီး သတိရလို႕ ရိုက္ထားလိုက္တာ၊ ရင္ဆူးစားေနတဲ႕ပံုေတာ႕မတင္ေတာ႕ဘူးေနာ္.....ေတာ္ၾကာ ရင္ဆူးပံုၾကည္႕ျပီး ထမင္းမစားခ်င္ေတာ႕မွာစိုးလို႕ ဟီးးးးးး)
ရင္ဆူး
29.4.2013
2:00 PM
